Strona głównaRecenzjaKrzysztof Lubczyński: Paryż. Przewodnik literacko-historyczny

Krzysztof Lubczyński: Paryż. Przewodnik literacko-historyczny

Jestem zachwycony pomysłem na tę książkę. Połączenie historii miejsc, ulic, placów, mostów, ogrodów, w które obfituje stolica Francji z literackimi wersjami miasta, zbratanie bohaterów historycznych z fikcyjnymi i opisanie ulicy po ulicy, domu po domu, dzielnicy po dzielnicy – to pomysł znakomity.

Autor imponuje wiedzą i stworzył dzieło, które budzi szacunek. Wielość postaci i wydarzeń, które mamy okazję spotkać na kartach książki, budzi oszołomienie, a także – to najbardziej mi się podobało – chęć powrotu do lektur zapomnianych, dawno nieczytanych i sięgnięcie po te, których wcale nie znamy, a okazuje się, że warto zawrzeć z nimi znajomość.

By dać Państwu przedsmak, wspomnę choćby o uliczce Saint-Jacques, której nazwa wywodzi się od szlaku pielgrzymkowego do Compostelli. Stoją przy niej dwie szkoły, w jednej wykładał Mickiewicz, w drugiej zaś miała miejsce następująca scena: Ludwik XVI z małżonką zawitał pewnej nocy do szkoły, zbudzono w pośpiechu uczniów i jeden z nich, chudy i blady, na kolanach wygłosił hołd na cześć monarchów. Uczniem tym był Robespierre.

Przy tej ulicy mieszkał Beckett oraz Francois Villon, gdy pisał „Wielki testament”, tu działał nielegalny klub bonapartystów z powieści „Hrabia Monte Christo”, bohater „Szkoły uczuć” jadał tu obiady i tu odbyła się egzekucja szajki Tykwy z „Tajemnic Paryża”. Wybrałem tylko kilka opisanych przez autora epizodów literacko-historycznych, związanych z tą ulicą.

Gdy już Państwo wiedzą, z czym mamy w tej książce do czynienia, muszę opisać jej wady, bowiem są nie do przeoczenia.

Po pierwsze, kilkanaście rozkładówek ciągiem bez jednego nawet akapitu sprawia, że proces czytania jest fizycznie męczący. Takie strony zdarzają się nagminnie. Archiwalne zdjęcie prezentujące manifestację polską pod domem, w którym mieszkał Mickiewicz, nie ma opisu przybliżającego datę, kiedy miała ona miejsce. Podobnie jest w innych przypadkach. Fotografia paryskiej ulicy nocą mogłaby być równie dobrze zdjęciem Wejherowa z zeszłego tygodnia – kompletnie nie wiadomo, co na nim jest.

Sporo do życzenia pozostawia także korekta, zwłaszcza interpunkcja, to jednak są uwagi do redakcji, nie do autora, który wykonał kawał imponującej pracy.

Książkę tę trudno czytać ciągiem, bo to nie powieść. Jednak jeśli wybieramy się na zwiedzanie Paryża, nawet wirtualne, możemy każdego dnie przewędrować jedną ulicę, by dać się wciągnąć literaturze i historii. To jednak, jak wspomniałem, powoduje głód kolejnych książek, czego serdecznie Państwu życzę.

4.5 2 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments

Jacek Komuda: Upadek. Jak straciliśmy I Rzeczpospolitą

Zadawać pytanie, jak doszło do tego, że upadła I Rzeczpospolita, to jak wsadzić kij w gniazdo os i mocno nim potrząsnąć. Każdy z nas,...

Kara Swisher: Burn book. Technologia i ja: historia miłosna

Idąc za ciosem, po rekomendowanej już Państwu „Supremacji” Parmy Olson, rzuciłem się na „Burn Book” Kary Swisher, by pozostać blisko Doliny Krzemowej i jej...

Tosty i kawa, czyli jak odnieść sukces na booktoku

https://youtu.be/QwH3bnJQSLI?si=L3IND-IHNHWOeJP5 Czy lepiej czytać złe książki, czy nie czytać wcale? Jak recenzja jednej książki może odmienić pozycję booktokera? W rozmowie z Karoliną Barbrich – twórczynią...

Monika Raspen: Babel. Pocałunek śmierci

Kobiety w mundurze dziś to oczywistość, ale właśnie mija 100 lat, od kiedy w polskiej policji pojawiły się po raz pierwszy, by pomóc w...

Monika Raspen: Polskie policjantki kontra handlarze kobietami

https://youtu.be/i0PkydxQncI?si=TJaTt2FK6xfNt4ae

Henry Kuttner: Czytelniku, nienawidzę Cię!

To nie jest książka dla osób łatwo ulegających uzależnieniom. Odradzam im też czytanie tej recenzji. Skoro zostali Państwo ze mną, wspomnę, że autor to pisarz...

Parmy Olson: Supremacja

Książka ta nosi podtytuł „Sztuczna inteligencja, CzatGPT i wyścig, który zmieni świat” i została zwycięzcą w konkursie „Financial Times” na biznesową książkę roku. Wcale...
Migalski

Marek Migalski: Czeska lekcja

Kontrowersja to teraz modna sprawa. Bez niej trudno zostać zauważonym w świecie celebrytów i gadających głów. Marek Migalski – doktor habilitowany, politolog – też...
0
Would love your thoughts, please comment.x