„I jest jeszcze sporo książek, o których tu nie napisałem” – tym zdaniem autor kończy monolog poświęcony książkom i asocjacjom z nimi związanym. To nałogowiec pełną gębą, który postrzega świat i ludzi przez pryzmat książek. Dowiadujemy się o tym, co czytał od chwili, gdy nauczył się składać litery po chwilę obecną. To spowiedź faceta, który całe życie czytał, zbierał książki, układał…
Znakiem rozpoznawczym pisarstwa Beśki jest pędząca akcja. Czytając go ma się wrażenie, jakby oglądało się film w przyspieszonym tempie. To, co sprawdziło się w przypadku np. „Spowiedzi w fotoplastikonie”, tym razem w „Cieniu na piasku” wypaczyło ideę autora. Zwrotów akcji było chyba zbyt wiele. Oto pewien mężczyzna z dziwnym, niezdejmowalnym zegarkiem na ręce, znajduje się sam w mieście i nie ma pojęcia,…
To jest książka zmarnowanej szansy, zmarnowanej z kilku powodów. Po pierwsze z powodu natłoku wazeliny, która wzięła się stąd, że pani pracująca w telewizji ma wielu znanych przyjaciół i kiedy napisała książkę, poprosiła ich o rekomendację, a ci – nie wypadało przecież koleżance odmówić – napisali. No i okazało się, że dawno nie powstało nic równie zabawnego jak ten kryminał. Jeden tylko…
To jest książka, którą każdy powinien przeczytać – słyszeli to Państwo wielokrotnie I o wielu powieściach. Tej czytać nie trzeba, ale warto, by dowiedzieć się o sprawach, o których nie mamy bladego pojęcia, a takimi są kwestie rasizmu z Stanach Zjednoczonych. Jak to! Oburzają się Państwo w swoim pojęciu słusznie, przecież wiemy: niewolnictwo, abolicja, segregacja, Ku Kluk Klan, M.L. King i jego marzenie,…
To pierwszy tom trylogii, której akcja toczy się w Londynie. W tym wyjątkowym mieście włóczą się bezwzględni mordercy, którzy mordowanie londyńczyków mają za nic. Nie, nie jest to współczesna powieść społeczno-polityczna, ale opowieść z czasów wiktoriańskich, a napastnicy nie są z tego świata. Granicy między dwiema rzeczywistościami strzeże tytułowy nadzór, którego siły są mocno nadwątlone. Znienacka przybywa (a w zasadzie zostaje przyniesiony…
To jest bardzo dobra powieść. Mimo że autor po raz pierwszy zmierzył się z takim rodzajem prozy – wyszło mu doskonale. Głównego bohatera poznajemy w chwili, gdy wraca do podmoskiewskiej miejscowości po siedmiu latach pobytu w więzieniu. Trafił tam jako całkowicie niewinny człowiek, wrobiony przez funkcjonariusza służb. Więzienie zmienia każdego, ale w Ilji kołacze się jedynie myśl o tym, by…
Najmniejsza książka świata Jak mała może być książka? Otóż nie większa niż uszko igły. Tego rozmiaru publikację wyprodukowała drukarnia Toppan Printing z Tokio. Ta miniksiążeczka liczy sobie 22 strony i nosi tytuł „Shiki no Kusabana”, co oznacza kwiaty i pory roku. Jednak bez pomocy lupy nie da się zobaczyć ani kwiatków ani ich nazw, które zamieszczone są na…
To autorka, która z każdą napisaną książką nabiera wiatru w żagle. Dotychczas jej sztandarowym bohaterem był mocno niekonwencjonalny Mario Ybl, specjalizujący się w kościach. Teraz dołączyła do niego, w zupełnie nowej serii, Simona Brenner. Podobnie jak autorka – Simona jest archeologiem, ale na tym podobieństwa się kończą, bowiem bohaterka jest też utalentowaną złodziejką. Tym razem, gdy ma wielką ochotę…
Zdecydowałem się sięgnąć po tę książkę, bo rozśmieszył mnie nadtytuł: „Jaki kraj, takie hygge”. Okazało się, że autorka prowadzi bloga o swojej rodzinie, a książkę stworzono z jej wpisów. Zaletą tej książki jest potoczystość wypowiedzi. Pani Michalina ma swadę, dzięki której najbardziej banalne wydarzenia życiowe jest w stanie opowiedzieć bardzo ciekawie. Ma też cierpkie poczucie humoru. Obejmuje nim nie…
Pomysł na tę książkę jest naprawdę fascynujący. Otóż zanim zaczęła obowiązywać umowa, gwarantująca ochronę prawną dorobku intelektualnego, jakim jest na przykład napisana książka, pomiędzy Europą a Stanami Zjednoczonymi trwała regularna wojna o wykradanie rękopisów znanych pisarzy. Bowiem zupełnie bezkarnie można było wydać w USA europejski bestseller, a autor nie dostawał za to ani grosza. Matthew Pearl umiejscowił akcję swej…
Informacja, że jakaś książka otrzymała nagrodę, nawet najbardziej prestiżową, najczęściej działa na mnie odstręczająco, bo już dawno przekonałem się, że w dziedzinie literatury nagradza się przede wszystkim przekaz propagandowy dzieła. Po „Kołysankę”, która zdobył najważniejszą we Francji nagrodę Goncourtów w 2016 roku, sięgnąłem na przekór sobie i trochę dlatego, że byłem w gruncie rzeczy ciekaw, jakie trendy politycznej poprawności…
Kallentofta znamy przede wszystkim jako autora kryminałów z rozmamłaną i niechlujną Malin Fors w roli głównej. Jeśli kogoś uraziłem, przepraszam, ale w tej kobiecie wszystko mnie brzydzi i nie pojmuję fascynacji serią, która przyniosła autorowi wiele rozgłosu. Współpraca z Luttemanem moim zdaniem wyszła mu tylko na zdrowie, co wyraźne było już w pierwszej książce z…