Gdy dzień trwa krótko łatwo o doła, dlatego zwłaszcza w tym okresie powinniśmy dbać o psychiczną odskocznię. Taką są bez wątpienia książki o romantycznej miłości adresowane do kobiet. Większość z nich (książek nie kobiet, oczywiście) to potworne gnioty pisane strasznym językiem i bez cienia humoru. Są jednak w tej kategorii perełki i ta do nich należy. Wybitna prawniczka, które ma wielki sukces życiowy…
Yasmina Kharda to pseudonim algierskiego pisarza, który w literackiej formie przekazuje światu raport dotyczący współczesnej Afryki. Siadałem do „Ostatnich dni Kaddafiego” ze sporymi oczekiwaniami. Chciałem zanurzyć się w arabskie smaczki opisane wreszcie nie przez Europejczyka, ale człowieka „stamtąd”, który siłą rzeczy rozumie i wie więcej niż my i na pewno reprezentuje inny punkt widzenia. Moje oczekiwania nie zostały zaspokojone….
Dwa lata temu ukazała się nowa powieść Marka Hłaski, o której istnieniu nie mieliśmy pojęcia, aż pewien młody badacz literatury uparł się, że musi porównać udostępniony mu w czytelni mikrofilm z oryginalną zawartością rękopisu. Kiedy pokonał wszelkie przeszkody biurokratyczne – niezbędne, by należycie chronić cenne rękopisy – odkrył „Wilka”, kontynuację „Sonaty marymonckiej”. Przywołuję tamto wydarzenie, bo właśnie trafił…
To naprawdę dobry kryminał, ale zanim napiszę czemu, chcę poświęcić parę słów samemu autorowi. Otóż został on wybrany parę lat temu jako najlepiej rokujący pisarz, który otrzymał oficjalną zgodę na dopisanie dalszych losów Sherlocka Holmesa. W ten sposób powstały dwie powieści, z których pierwsza „Dom jedwabny” była lepsza niż druga pt. „Moriarty”. Udało mu się w pewnej, wystarczającej…
Na szczęście dodano drugą część tytułu, bo inaczej tylko nieliczni skusiliby się na sięgnięcie po biografię słynnego muzyka i polityka. Informacja, że to książka o ulubieńcu kobiet, sprawia, że jesteśmy od razu zafascynowani. Autorka słynie z tego, że potrafi intrygująco pisać o wiekach przeszłych i postaciach ją zamieszkujących. Tym razem odkrywa dla nas postać, o której przeciętne wiemy, że była wybitna…
Autor przyzwyczaił czytelników, że co jakiś czas publikuje książkę, zachęcająca do myślenia i spojrzenia na rzeczywistość z innej perspektywy. Tym razem zabiera się za mit Piłsudskiego i rozbraja go dość precyzyjnie i przekonująco. Wyraźnie trzyma na wodzy swoje proendeckie przekonania i stara się zachować obiektywizm, badawczo oddzielając prawdę historyczną od plew, czyli legendy, którą sam…
Tytułowy bohater to nieudacznik na wszystkich frontach. Jest specjalistą od litertury, a w miejscowym colege’u musi uczyć klasy o specjalizacji monterskiej czy mięsnej. W domu czeka na niego żona obdarzona nadmiarem energii i pozbawiona złudzeń, by udało się jej kiedykowiek wykrzesać z męża coś sensownego. Jego beznadziejne życie staje się jeszcze gorsze, gdy do miasta…
Czasem budzi się we mnie podobno rzadko występująca u mężczyzn empatia i zaczynam współczuć pisarzom. Dlaczego? Proszę postawić się na chwilę w położeniu pana Pilipiuka. Ma na koncie kilkadziesiąt powieści i ludzie lubią czytać to, co napisał. Kiedy wydaje książkę, której bohaterem jest kompletny degenerat Jakub Wędrowycz, czytelnicy cieszą się, ale zaraz pytają, kiedy będzie następny tom. Zaraz potem…
Chemicy, biolodzy, bioinżynierowie, fizycy jądrowi i inni wysoce wyspecjalizowani naukowcy klęczą w ciemnościach przed cudem, jakim jest ludzki mózg. Ich wiedza o jego funkcjonowaniu i możliwościach tkwi nadal na dnie platońskiej jaskini, w której rozpoznają jedynie cienie prawdziwych wydarzeń. O tym – niejako mimochodem – opowiada najnowszy thriller Koontza. Jego bohaterką jest Bibi Blair, błyskotliwa, młoda pisarka, obdarzona niezwykłą fantazją, odnosząca…
Czasem jest tak, że czytelnicy wywierają presję na autorze, by kontynuował opowieść o świecie, który polubili. Czasem sam autor zatęskni za udanym bohaterem, bo się do drania przez lata zwyczajnie po ludzku przyzwyczaił. Nie wiem, jak było w przypadku Magdaleny Kozak i Vespera, mogę tylko podejrzewać, że zadziałały oba czynniki. Trylogia „Nocarz”, „Renegat”, „Nikt” – opowieść o świecie sił…
Zastanawiam się, kto powinien recenzować tomiki poetyckie. Z pewnością nie takie osobniki jak ja, które dość ciężkim piórem i, o zgrozo, prozą pisać mogą o rzeczach równie jak proza rzeczywistych. Być może powinni to robić inni poeci, ale czy oni umieliby obwieścić światu prawdę, gdy odkryją talent u innego poety? Czy też powodowani zazdrością będą narzekać i czepiać się tak…
„Niezwykle zabawny i pełen wdzięku debiut powieściowy o perypetiach rodziny chińskich emigrantów!”– taką informację możemy przeczytać na okładce książki. Nie mam złudzeń w kwestii podobnych opisów, które mają na nas – czytelników zwabić niczym tłusta rosówka suma. Zwabił i mnie. Nie mam pojęcia, czy to debiut powieściowy pani Chang, ale jej książka nie jest ani niezwykle zabawna, ani tym…