Czasem jest tak, że czytelnicy wywierają presję na autorze, by kontynuował opowieść o świecie, który polubili. Czasem sam autor zatęskni za udanym bohaterem, bo się do drania przez lata zwyczajnie po ludzku przyzwyczaił. Nie wiem, jak było w przypadku Magdaleny Kozak i Vespera, mogę tylko podejrzewać, że zadziałały oba czynniki. Trylogia „Nocarz”, „Renegat”, „Nikt” – opowieść o świecie sił…
Zastanawiam się, kto powinien recenzować tomiki poetyckie. Z pewnością nie takie osobniki jak ja, które dość ciężkim piórem i, o zgrozo, prozą pisać mogą o rzeczach równie jak proza rzeczywistych. Być może powinni to robić inni poeci, ale czy oni umieliby obwieścić światu prawdę, gdy odkryją talent u innego poety? Czy też powodowani zazdrością będą narzekać i czepiać się tak…
„Niezwykle zabawny i pełen wdzięku debiut powieściowy o perypetiach rodziny chińskich emigrantów!”– taką informację możemy przeczytać na okładce książki. Nie mam złudzeń w kwestii podobnych opisów, które mają na nas – czytelników zwabić niczym tłusta rosówka suma. Zwabił i mnie. Nie mam pojęcia, czy to debiut powieściowy pani Chang, ale jej książka nie jest ani niezwykle zabawna, ani tym…
Autorka (urodzona w 1986 r.) opisuje swoje dzieciństwo, które spędziła wśród ortodoksyjnych Żydów w Nowym Jorku, oraz to, jak uciekła ze środowiska chasydów i zdecydowała się na zerwanie wszelkich więzi z rodziną. Powiedzieć, że to mocna książka, to stanowczo za mało. Uznaję pełne prawo do tego, by ludzie żyli tak, jak im się żywnie podoba i by mieli prawo do…
Cóż wiemy o Hiszpanii poza tym, że przyjemnie się tam spędza wakacje? Tymczasem to kraj, w którym historia – zwłaszcza ta najnowsza – toczyła się zupełnie innym torem niż nasza, a tym samym inaczej ukształtowała całe pokolenia. Wojna domowa i czasy dyktatury Franco odcisnęły takie samo piętno, jakie na Polakach rozbiory i niemiecka oraz komunistyczna okupacja. Tym ciekawiej jest czytać…
Wydaje nam się, że nasz sztandarowy malarz historyczny, czyli Jan Matejko, nie może już niczym zaskoczyć. Tymczasem dzięki thrillerowi Macieja Siembiedy odkrywamy, że i on miał w życiu pewną tajemnicę. Był nią obraz „Chrzest Warneńczyka”, w którym zawarł proroctwo dotyczące przyszłości świata i możliwości pojednania chrześcijaństwa i islamu. Losy obrazu, który w historii wielokrotnie zmieniał właściciela i to najczęściej wbrew jego woli,…
Dlaczego sięgnąłem po amerykański przewodnik pożyciu, skoro nie znoszę tego typu książek? Spodobał mi się podtytuł książki: „Mniej myśl, więcej żyj”, a poza tym napisano do mnie, że to będzie jak policzek, który otrzymam od wszechświata. W kwestii policzka, to wszechświat raczej spudłował albo nie chciało mu się we mnie celować, a i z poradą, by mniej myśleć, jest krucho….
Książki tego francuskiego pisarza charakteryzuje przede wszystkim niesamowita fantazja. Tak było w przypadku „Niezwykłej podróży fakira, który utknął w szafie Ikea” oraz „Dziewczyny, która połknęła chmurę”, i tak samo jest w tej książce, którą recenzuję Państwu z pewnym opóźnieniem, ale za to z prawdziwą przyjemnością. Otóż proszę sobie wyobrazić, że najsłynniejszy cesarz świata Napoleon Bonaparte zostaje odłowiony w mroźnych falach Morza Północnego,…
Po kilkudziesięciu książkach Ludluma, Clancy’ego czy czarnej serii wydawnictwa AiB wydawało się, że temat zamachów w USA jest na wyczerpaniu. Tym bardziej, że tytuł i streszczenie są do bólu banalne. Proszę jednak nie rezygnować i przeczytać chociaż pierwsze kilka stron. Gwarantuję, że nie zechcą Państwo powieści odłożyć, a zechcą przekonać się, że istnieje happy end. Jedyny zarzut do autora…
Akcja najnowszej powieści Salmana Rushdiego ma ścisły związek z jego apetytem na literackiego Nobla. Postawionej w pierwszym zdaniu tezy będę poniżej bronił. Rzecz dzieje się w Stanach Zjednoczonych, a konkretnie w jego lewicowym sercu – Nowym Jorku. W jednym z ekskluzywnych, zamkniętych rezydencjalnych osiedli zamieszkuje ojciec z trzema dorosłymi synami. Są niezwykle zamożni, ukrywają miejsce, z którego przybyli, przybrali w nowym życiu nowe imiona –…
Recenzowałem pierwszy tom tego cyklu, tam podziwiałem wyobraźnię autora i jego umiejętność poruszania się w tradycji judeo-chrześcijańskiej. Nie mogło nic z tego dobrego wyniknąć, Gołkowski jak gnostyk w drugim tomie popełnił trzy duże bluźnierstwa. Wymienię jedno: Jezus to wcielenie Lucyfera, prawdziwego i jedynego syna Boga. Z tych powodów odstąpiłem od recenzowania tego tomu. Dwóch pomniejszych bluźnierstw nie chciałem pamiętać i udało mi…
Twórczość Knoxa była już przeze mnie prezentowana. Najpierw bardzo krytycznie, potem w miarę oswojenia z jego ateistycznym fanatyzmem wyszukiwałem pewne literackie i obyczajowe smaczki. W kolejnej powieści z cyklu „jak zły jest Kościół katolicki” autor nawet nie stara się maskować, że pisze na jedno kopyto. Akcja powieści zawsze toczy się dwutorowo, bohaterowie nie wiedzą nawzajem o sobie nic; dzieli ich przepaść…